Ο Χρυσοχοϊδης είναι ο πρώτος που έσπασε την ομερτά ανικανότητας του πολιτικού προσωπικού που διευθύνει, όχι διευθύνει, που διοικεί τις τύχες μας.
Είναι ο πρώτος που, η πίεση της αποτυχίας των οριζόντιων περικοπών που τσάκισε κάθε ελληνικό σπίτι, οι συνέπειες του αλόγιστου παρελθόντος σε σπατάλες και λοβιτούρες, οδηγήθηκε στην περίεργη εξομολόγηση.
Δεν ξέρω αν βγήκε ανακουφισμένος από το στούντιο, το βέβαιο είναι ότι σε όλους εμάς τους σοβαρούς ανθρώπους αυτής της χώρας εμπεδώθηκε ακόμη περισσότερο η βεβαιότητα ότι παραδώσαμε εδώ και δεκαετίες την διακυβέρνηση μας σε μετριότητες του κερατά.
Όλοι όσοι ακόνιζαν τα μαχαίρια τους και απαντούσαν στα επιχειρήματα του ανθρώπου που δεν ήξερε το περιεχόμενο του μνημονίου που υποστήριζε, όλοι, είναι εξ ίσου μέτριοι, γελοίοι και γραφικοί.
Μάλλον χειρότεροι είναι. Αφού κατάφερε να τους πείσει ότι ξέρει τι γράφει το μνημόνιο και περίμεναν τι θα πει για να του απαντήσουν και να τον στριμώξουν, και κορόιδα τους έπιασε και χειρότεροι είναι.
Το λάθος τακτικής που έκανε όταν σπαταλούσε τις ώρες του στα περίφημα τηλεοπτικά παράθυρα και στα στρογγυλά τραπέζια της υποκρισίας είναι ότι δεν τους δούλεψε ακόμη περισσότερο.
Να ισχυριστεί κάτι σαν «λεφτά υπάρχουν» στο μνημόνιο.
Χαμπάρι δεν θα έπαιρναν τα γομάρια.
Ο μόνος που κάτι πήγε να υπονοήσει αλλά τον παρεξηγήσαμε ήταν ο Σαμαράς.
«Με την βοήθεια της Παναγίας θα τα καταφέρουμε» είπε.
Με σκονάκι δηλαδή θα τα καταφέρει γιατί προσωπικά δεν πήρε χαμπάρι από το τεφτέρι που καταψήφισε.
