



Όταν άκουσα τον Πάνο Καμμένο να φωνάζει το σύνθημα «η Ελλάδα στους Έλληνες», η καρδιά μου σπαρτάρισε. Μετά άκουσα την Αλέκα να κάνει την αντιδιαστολή με το παλιό
Ζούμε σε μέρες που οι σελίδες γυρίζουν γρήγορα. Η επόμενη σελίδα, η επόμενη μέρα, λέγεται 18 Ιουνίου. Η σελίδα της 6ης Μάη, όπως και οι προηγούμενες, πέρασαν
Γίνεται να χαλαρώσουμε; Να πάψουμε να μιλάμε με συνθήματα, καταγγελτικό λόγο, λαϊκισμό και αναθέματα; Και να μιλήσουμε σοβαρά; Γιατί, μπορεί η φράση: "ειναι οι πιο κρίσιμες εκλογές από την μεταπολίτευση",
Δεν γνωριζόμαστε προσωπικά, Αλέξη. Εχομε όμως διασταυρωθεί σε πολιτικές ή καλλιτεχνικές εκδηλώσεις κι ακόμα, φίλοι αξιόλογοι βρίσκονται στο πολιτικό σου περιβάλλον.
Αποδείχθηκε λοιπόν ότι για την χώρα και την κεντροαριστερά ακόμα και αν δεν υπήρχε η ΔΗΜΑΡ θα έπρεπε να εφευρεθεί. Όποιοι μετά και το εκλογικό αποτέλεσμα δεν φτάνουν σε αυτό το συμπέρασμα
Νομίζω ότι πάλι η αριστερά χάνει μια ευκαιρία. Η αποφυγή της ευθύνης της διακυβέρνησης-έστω και κάτω από τις δυσκολίες της τωρινής διαμόρφωσης του εκλογικού αποτελέσματος (αλήθεια πότε σκέφτεται να κυβερνήσει, όταν πάρει το 51%)-είναι ένα ακόμη απο τα ιστορικά της λάθη.